Lezing Frans de Heus over ‘De Joodse School in Apeldoorn’

‘Joodse kinderen mogen niet meer naar gewone scholen’. Dát hoorden 57 kinderen in Apeldoorn tijdens de zomervakantie van 1941. Maar wie zijn deze kinderen? Wat is er van hen en hun familie terechtgekomen? Hebben ze de oorlog overleefd? En leven er nu nog oud-leerlingen? Welke herinneringen hebben ze nog over de school of juf Martha Rose Wijler en meester Frits Cohen? De Heus onderzoekt het lot van deze kinderen in zijn boek De Joodse School in Apeldoorn.

In de afgelopen vijf jaar heeft Frans de Heus de verhalen van de 57 kinderen en hun 5 leerkrachten van de Joodse school in Apeldoorn onderzocht en verzameld. Als voormalig directeur in het primair onderwijs en bestuurslid van de stichting verbindt hij onderwijs, geschiedenis en herinnering in dit waardevolle onderzoek.

Naast de verhalen over de kinderen en hun leerkrachten, staat De Heus in het boek uitgebreid stil bij de geschiedenis van de school, van de eerste maatregel van de bezetter in de zomer van 1941 tot de opheffing, direct na de dramatische deportatie van alle patiënten van Het Apeldoornsche Bosch, in januari 1943.

Het uitsluiten van Joodse kinderen, door ze geïsoleerd op andere scholen te plaatsen dan hun leeftijdsgenoten, was een bewuste stap van de bezetter. Een stap die zou leiden tot de moord op meer dan 18.000 Joodse kinderen in Nederland.